وقتي نيمکت‌ها کم مي‌آيند روايت کمبود صندلي در پارک‌هاي اروميه

پارک‌ها و فضاهاي سبز شهري، همواره به‌عنوان پناهگاهي براي آرامش، تعامل اجتماعي و گذران اوقات فراغت شهروندان شناخته مي‌شوند اما در برخي پارک‌هاي اروميه، کمبود يک امکان ساده و ابتدايي يعني صندلي و نيمکت، تجربه حضور در اين فضاها را با چالش مواجه کرده است، تا جايي که بسياري از شهروندان براي نشستن، ناچارند با خود صندلي يا حتي ميزهاي تاشو به همراه بياورند.
پارک هست اما جاي نشستن نيست
در نگاه نخست، بسياري از پارک‌هاي اروميه از نظر فضاي سبز، وسعت و حتي موقعيت مکاني شرايط قابل قبولي دارند اما کمبود زيرساخت‌هاي ساده‌اي مانند نيمکت، به يکي از مهم‌ترين نقاط ضعف اين فضاها تبديل شده است. در ساعات عصرگاهي و روزهاي تعطيل که حضور مردم در پارک‌ها افزايش مي‌يابد، اين مشکل بيشتر خود را نشان مي‌دهد.خانواده‌ها، سالمندان و حتي جوانان، براي پيدا کردن يک جاي نشستن مناسب، گاهي مجبورند زمان زيادي را صرف کنند يا به نقاطي دورتر از فضاي اصلي پارک بروند. در برخي موارد نيز، افراد ترجيح مي‌دهند اصلا از پارک استفاده نکنند و گزينه‌هاي ديگري را براي گذران وقت انتخاب کنند.
صندلي‌هاي همراه، راه‌حلي از سر ناچاري
يکي از صحنه‌هاي قابل توجه در برخي پارک‌هاي اروميه، حضور شهرونداني است که با خود صندلي‌هاي تاشو، زيرانداز يا حتي ميزهاي کوچک به همراه دارند. اين موضوع، اگرچه نشان‌دهنده تلاش مردم براي تطبيق با شرايط موجود است اما در عين حال بيانگر يک کمبود جدي در تامين امکانات شهري است.
اين پديده به‌ ويژه در ميان خانواده‌هايي که قصد دارند چند ساعت در پارک بمانند، بيشتر ديده مي‌شود. آن‌ها براي اطمينان از داشتن فضايي براي نشستن، ترجيح مي‌دهند تجهيزات مورد نياز را خودشان تامين کنند، موضوعي که عملا بخشي از مسئوليت مديريت شهري را به دوش شهروندان منتقل کرده است.
تاثير بر کيفيت حضور در فضاهاي عمومي
نبود صندلي کافي، تنها يک مشکل ساده نيست، بلکه مستقيما بر کيفيت تجربه شهروندان از فضاهاي عمومي تاثير مي‌گذارد. پارک‌ها قرار است محيطي براي استراحت و آرامش باشند اما وقتي امکان نشستن به‌راحتي فراهم نباشد، اين کارکرد اصلي دچار اختلال مي‌شود.براي سالمندان افراد داراي مشکلات جسمي يا خانواده‌هايي که همراه کودک هستند، اين مسئله اهميت بيشتري دارد. نبود نيمکت کافي مي‌تواند حضور اين گروه‌ها را در پارک‌ها محدود کند و عملا بخشي از جامعه را از استفاده کامل از فضاهاي عمومي محروم سازد.
کمبود امکانات، نشانه‌اي از مديريت حداقلي
کارشناسان حوزه شهري معتقدند تامين امکانات پايه‌اي مانند نيمکت، روشنايي، سطل زباله و سرويس‌هاي بهداشتي، از ابتدايي‌ترين وظايف مديريت شهري در قبال فضاهاي عمومي است. کمبود اين امکانات، مي‌تواند نشانه‌اي از نگاه حداقلي به مديريت پارک‌ها باشد.
در حالي که توسعه فضاي سبز در سال‌هاي اخير مورد توجه قرار گرفته، به نظر مي‌رسد تجهيز و نگهداري اين فضاها به اندازه کافي جدي گرفته نشده است. نتيجه اين وضعيت پارک‌هايي است که از نظر ظاهري مناسب به نظر مي‌رسند اما در عمل پاسخگوي نيازهاي شهروندان نيستند.
ضرورت بازنگري در توزيع و تعداد نيمکت‌ها
يکي از نکات مهم در اين زمينه نه‌تنها تعداد صندلي‌ها، بلکه نحوه توزيع آن‌ها در سطح پارک‌هاست. در برخي موارد نيمکت‌ها در نقاطي محدود متمرکز شده‌اند و بخش‌هاي ديگر پارک عملا فاقد امکانات نشستن هستند.افزايش تعداد نيمکت‌ها، استفاده از طراحي‌هاي متنوع و مقاوم، و جانمايي اصولي بر اساس ميزان تردد و نياز کاربران، مي‌تواند به بهبود وضعيت موجود کمک کند. همچنين توجه به سايه‌بان‌ها و محل‌هاي مناسب براي استراحت، از ديگر مواردي است که بايد در طراحي پارک‌ها مورد توجه قرار گيرد.
پارک براي همه يا فقط براي برخي؟
فضاهاي عمومي بايد براي همه اقشار جامعه قابل استفاده باشند. وقتي امکانات اوليه مانند صندلي به اندازه کافي وجود ندارد، در واقع دسترسي برابر به اين فضاها نيز زير سؤال مي‌رود. در چنين شرايطي، تنها افرادي که توانايي همراه داشتن تجهيزات شخصي را دارند، مي‌توانند از پارک‌ها به‌طور کامل استفاده کنند.اين موضوع، با مفهوم عدالت شهري در تضاد است، مفهومي که بر فراهم بودن امکانات برابر براي همه شهروندان تاکيد دارد.
مطالبه‌اي ساده اما تاثيرگذار
به گزارش آرازآذربايجان به نقل از ايرنا، شهروندان اروميه انتظار پيچيده‌اي ندارند، آن‌ها مي‌خواهند در پارک‌هاي شهرشان به‌راحتي جايي براي نشستن پيدا کنند. تامين اين نياز ساده، مي‌تواند تاثير قابل توجهي بر رضايت عمومي، افزايش حضور مردم در فضاهاي شهري و حتي ارتقاي نشاط اجتماعي داشته باشد.بود صندلي در پارک‌ها شايد در مقايسه با برخي چالش‌هاي بزرگ شهري مسئله‌اي کوچک به نظر برسد اما در زندگي روزمره مردم، همين جزئيات هستند که کيفيت شهر را تعريف مي‌کنند. توجه به اين جزئيات، مي‌تواند گامي مهم در مسير بهبود زندگي شهري در اروميه باشد.