عشق به ياددهي، سرود معلمي در غربي‌ترين نقطه ايران

در روزگاري که گاه دغدغه‌ها و امکانات، مانع مسير تعليم و تربيت مي‌شوند، حسين عبدالهي با 23 سال سابقه‌ي معلمي، در دورافتاده‌ترين و غربي ترين نقطه‌ي ايران، در کلاسي با 6 پايه تحصيلي و تنها 12 دانش‌آموز، چراغ دانش را روشن نگه داشته‌است. اين مصاحبه، نه تنها شرحي بر چالش‌ها و کمبودهاي آموزشي در مناطق محروم بلکه گواهي است بر روح بلند معلماني که خدمت به کودکان معصوم و محروم را افتخار خود مي‌دانند و با تکيه بر عشق و انگيزه‌ي دروني، حتي در شرايط سخت و مشکلات اينترنتي و نبود امکانات، آموزش را تعطيل‌ناپذير مي‌دانند.از دل اين کلاس درس ساده، داستان‌هايي از دلگرمي، اميد و شکوفايي دانش‌آموزاني بيرون مي‌آيد که با حمايت معلم خود، مسير روشني به سوي آينده يافته‌اند.در اين گفت‌وگو، با لحظات ناب و شيرين تدريس، خاطراتي که اشک شوق را بر گونه‌ها جاري مي‌سازد، و آرزوهاي بزرگ اين معلم براي آينده‌ي دانش‌آموزان و نظام آموزشي کشور آشنا خواهيم شد.پيام اصلي اين مصاحبه، دعوتي است به پاسداشت مقام والاي معلم و يادآوري اين حقيقت که عشق و ايثار، بزرگترين سرمايه‌ي تعليم و تربيت است.
روايتي از کلاس درس در دورترين نقطه‌ي ايران
حسين عبداللهي، معلم جهادي و باسابقه، در يکي از دورافتاده‌ترين مناطق استان آذربايجان غربي، روستاي »قادوکندي« چالدران، با 23 سال تجربه تدريس در پايه‌هاي مختلف تحصيلي، امسال مسئوليت آموزش 12 دانش‌آموز را در 6 پايه تحصيلي بر عهده دارد.عبداللهي انگيزه خود از انتخاب اين روستا براي تدريس را خدمت در مناطق محروم و روحيه جهادي عنوان کرد و گفت: تدريس به کودکان معصوم و محروم، احساس رضايت و خرسندي عميقي به من مي‌دهد.وي با اشاره به چالش‌هاي پيش رو، اظهار کرد: با وجود اينکه آموزش مجازي است، اما شعار »آموزش هيچ‌وقت تعطيل نيست« را سرلوحه کار خود قرار داده و هر روز به مدرسه مي‌آيم و تدريس حضوري را ادامه مي‌دهم، حتي با وجود شرايط سخت اينترنت و کمبود امکانات.اين معلم فداکار، به وضعيت خاص دانش‌آموز پايه اول که والدينش بي‌سواد هستند، اشاره کرد و افزود: براي رفع اين مشکل، برنامه‌ريزي ويژه‌اي براي آموزش حضوري در مساجد و اماکن مذهبي تدارک ديده‌ام.عبداللهي در خصوص کمبودهاي آموزشي مدرسه، تصريح کرد: در مناطق محروم، امکانات آموزشي محدود است. من با استفاده از تلفن همراهم، تصاوير کيت‌هاي آزمايشگاهي و آناتومي را دانلود کرده و براي دانش‌آموزان پخش مي‌کنم تا بتوانيم بخشي از اين کمبودها را جبران کنيم.
خاطراتي از جنس عشق و ايثار
شيرين‌ترين خاطره عبداللهي از دوران تدريس، آشنايي با چهره‌هاي معصوم کودکان است؛ لحظاتي که سادگي کودکان باعث مي‌شود او را »بابا« صدا کنند و سپس با خنده، اشتباه خود را جبران کنند. او اين لحظات را خاص و دلنشين توصيف کرد.وي با يادآوري روزهاي نخست تدريس در مقطع متوسطه دوم، از صميميت، احترام و رابطه‌ي برادرانه‌ي برقرار شده با دانش‌آموزانش گفت و افزود: آن حس ناب، هنوز هم ميان ما حاکم است.يکي از ماندگارترين خاطرات اين معلم، حمايت از دو خواهر و برادر در يکي از روستاهاي مرزي است که خانواده‌شان مهاجرت کرده و امکان ثبت‌نام در شهر را نداشتند. عبداللهي با تقبل هزينه‌ي رفت‌وآمد، زمينه تحصيل آن‌ها را فراهم کرد و اکنون هر دو به دانشگاه راه يافته‌اند.
آرزوهاي معلمي براي آينده روشن
به گزارش آراز آذربايجان به نقل از ايسنا، عبداللهي آرزو دارد، تمام دانش‌آموزان ايران موفق و کامياب شوند.او ديدن دانش‌آموزان ديروز در مسئوليت‌هاي امروز، از جمله در ادارات و آموزش و پرورش را افتخار خود مي‌داند و ابراز اميدواري کرد: آموزش و پرورش در مسير رشد و توسعه گام بردارد و دانش‌آموزان با شور و علاقه در مدارس حاضر شوند.وي خطاب به همکاران خود گفت: تلاش کنيم عشق و انگيزه را در کارمان زنده نگه داريم، چرا که آينده‌ي کشور، در دستان همين دانش‌آموزان نهفته است.