زندگي سخت در کورههاي آجرپزي اروميه روايت کارگران ميان دود، خاک و گرما
گروه گزارش:در حاشيه شهر اروميه، جايي که دود کورهها آسمان را تيره کرده و بوي خاک با گرماي طاقتفرسا در هم آميخته، افرادي هستند که خشت روي خشت مي گذارند تا روزگار خود و فرزندانشان را بنا کنند. در حاشيه شهر اروميه و در کنار کوره هاي آتشبن آجر پزي زندگي هزاران کارگر آجرپز جريان دارد.
آنان که با دستهاي پينهبسته و عرقريزان، آجر خام را خشت به خشت بر روي هم ميچينند تا در دل آتش، سختي زندگي را تاب آورند و لقمهاي نان براي خانوادههايشان فراهم کنند.
اينجا، فصلها معناي ديگري دارند. در سرماي زمستان، در کنار کوره همچنان داغ، به اميد روزهاي گرمتر و کار بيشتر، روزگار ميگذرانند و در تابستان، در ميان شعلههاي سوزان کوره و گرماي سرسامآور، با هر خشت، گويي قطرهاي از وجودشان را در کوره ميريزند.
دستمزد ما تغيير نکرده ولي قيمت اجناس چند برابر شده است
»محمد«، کارگر آجرپز که سالهاست در اين حرفه مشغول است، با چهرهاي آفتابسوخته و نگاهي خسته ميگويد: دستمزد ما تغيير نکرده، ولي قيمت تمامي اجناس چند برابر شده است. حتي قيمت آجرهايي که ما زحمت درست کردن آن را ميکشيم چند برابر شده ولي دستمزد ما همچنان مثل سال هاي قبل پرداخت مي شود.
وي مي افزايد: اجاره خانه، خواربار، لباس بچهها و …، همه چيز گران شده، ما اينجا در گرما و سرما، کنار اين کوره عرق ميريزيم، ولي آخر ماه که حقوقمان را ميگيريم، فقط مي توانيم نان حلال سر سفره خانواده بگذاريم. اين کارگر آجر پزي ادامه ميدهد: فرزندانم در آرزوي خوردن گوشت و مرغ هستند ولي با اين دستمزدها مگر مي شود گوشت و مرغ تهيه کرد از اين ماه حتي تهيه تخم مرغ هم برايمان سخت شده است.
زندگي در سايه دود و گرما
کارگران آجرپزي، اغلب در شرايطي غيراستاندارد و در نزديکي کورههايي که به گفته خودشان نفس آدم را ميگيرد، مشغول به کارند. عدم وجود امکانات بهداشتي اوليه، نبود بيمه تأمين اجتماعي و دستمزدهاي ناچيز، زندگي را براي اين قشر زحمتکش دشوارتر کرده است.
«فاطمه»، همسر يکي از کارگران، با اشاره به مشکلات زندگي خود و خانوادهاش ميگويد: همسرم هر روز صبح زود سر کار ميرود و شب خسته و خاکي برميگردد. با اين همه زحمت، باز هم آخر ماه براي هزينه هاي زندگي مان کم مياوريم. بعضي وقتها مجبور مي شوم خودم دنبال کارهاي کوچيک از قبيل تميز کردم منزل مردم، پاک کردن سبزي و ....بروم تا بتوانيم اجاره خانه را پرداخت کنيم.
بر اساس آمارهاي محلي، کارگران آجرپزي در اين منطقه بهطور ميانگين حدود 35 ميليون تومان در ماه دستمزد ميگيرند، در حالي که هزينههاي زندگي (اجاره، خوراک، و درمان) بهطور قابل توجهي افزايش يافته و اکنون بيش از 70 ميليون تومان برآورد ميشود. اين شکاف در درآمد و هزينه، شرايط را براي اين خانوادهها سختتر کرده است.
«حميد»، يکي ديگر از کارگران، با تأکيد بر شرايط کاري ميگويد: ما روزانه حداقل 10 ساعت بدون بيمه کار ميکنيم، اگر اتفاقي بيفتد و نتوانيم کار کنيم، از ما هيچ حمايتي نمي شود.
اين کارگران، که چرخ اقتصاد و ساختوساز شهر را با دستانشان ميچرخانند، تنها يک خواسته دارند، اينکه ديده شوند و از حمايتهاي لازم، از جمله دستمزدي عادلانه، بيمه و شرايط کاري مناسبتر برخوردار گردند.
کسي نيست به داد کارگران آجر پزي برسد
دانش اسمعيلي عضو سابق هيات اجرايي خانه کارگر اروميه، با اشاره به مشکلات اساسي کارگران آجر پزي از جمله پايين بودن سطح معيشت، عدم امنيت شغلي و عدم اجراي صحيح قوانين کار مي گويد: بسياري از کارگران در واحدهاي توليدي و خدماتي استان با حقوقي پايين تر از خط فقر زندگي مي کنند و به دليل نبود نظارت کافي با شرايط کاري سخت و ناايمني مواجه اند.اسمعيلي همچنين به وضعيت بيمه تامين اجتماعي کارگران اشاره کرد و گفت: بخش بزرگي از کارگران همچنان از پوشش بيمه اي محروم هستند به ويژه در مشاغل فصلي و غير رسمي ضعف در اجراي قوانين و عدم همکاري برخي کارفرمايان باعث شده تعداد زيادي از کارگران ازخدمات حمايتي بيمه بي بهره بمانند.
به گزارش آراز آذربايجان به نقل از ايلنا، وي با ابراز نگراني نسبت به آينده بازار کار در استان خواستار توجه جدي مسئولان به وضعيت کارگران شد و افزود: بدون بهبود شرايط معيشتي تضمين امنيت شغلي و اجراي کامل قوانين حمايتي نميتوان انتظار رشد و پويايي در حوزه توليد و خدمات داشت.
تاریخ: 1405/02/29 08:20 ق.ظ | دفعات بازدید: 1818