چرا کودک من اينقدر عصباني است

عوامل متعددي مي‌توانند باعث عصبانيت کودک يا ابراز خشم به روش‌هاي چالش‌برانگيز شوند:
احساسات حل‌نشده: غم و اندوه ناشي از طلاق يا از دست دادن يکي از عزيزان.
سابقه ضربه يا تجربه قلدري که مي‌تواند عصبانيت را تحريک کند.مشکلات سلامت روان: افسردگي، اضطراب، اختلال نافرماني مقابله‌اي، يا اختلال نقص توجه/بيش‌فعالي که توانايي تنظيم احساسات را کاهش مي‌دهند.
همچنين برخي کودکان به طور طبيعي تحمل کمتري نسبت به نااميدي دارند و هميشه پشت عصبانيت، يک مشکل واضح محيطي يا رواني وجود ندارد.
نشانه‌هايي که نشان مي‌دهد کودک نياز به کمک دارد
مشکل در روابط
کتک زدن خواهر و برادر يا دعواي مکرر ممکن است طبيعي باشد، اما اگر طغيان خشم مانع ايجاد روابط دوستانه يا سالم با اعضاي خانواده شود، نياز به بررسي دارد.
اختلال در زندگي خانوادگي
اگر رفتارهاي عصبي کودک فعاليت‌هاي روزمره خانواده را مختل کند، ناديده گرفتن يا دادن امتياز براي جلوگيري از فروپاشي، راه حل‌هاي موقتي است و مشکلات طولاني‌مدت ايجاد مي‌کند.
پرخاشگري
برخي کودکان از پرخاشگري براي حل مشکلات يا جلب توجه استفاده مي‌کنند. آموزش مهارت‌هاي جديد مي‌تواند به آنها کمک کند تا راه‌هاي مناسب‌تري براي برطرف کردن نيازهاي خود بياموزند.
رفتار نابالغ
رفتارهايي مانند افتادن روي زمين و لگد زدن ممکن است براي کودکان 2? ساله طبيعي باشد، اما براي کودکان بزرگ‌تر (مثلاً ? ساله) اين رفتار هشداردهنده است و نشان مي‌دهد کودک در تنظيم احساسات مشکل دارد.
نااميدي مکرر
کودکان با رشد بيشتر، بايد توانايي بيشتري براي تحمل فعاليت‌هاي نااميدکننده پيدا کنند. پرتاب اشيا يا مچاله کردن کاغذ هنگام شکست‌هاي کوچک، نشان مي‌دهد که کودک نياز به کمک در ايجاد تحمل نااميدي دارد.
چگونه به فرزند خود کمک کنيم؟
در نظر بگيريد که يک متخصص سلامت روان به آموزش راهبردهاي مديريت خشم به فرزندتان کمک کند.
متخصص مي‌تواند مشکلات اساسي که کودک با آن مواجه است را شناسايي و درمان کند.
به گزارش آراز آذربايجان به نقل از مهر،با پزشک اطفال فرزندتان درباره نگراني‌ها صحبت کنيد. پزشک مي‌تواند مشکلات پزشکي مؤثر بر رفتار را رد کرده و در صورت نياز، کودک را به يک متخصص سلامت روان ارجاع دهد.