مردم به آخرين توان خود رسيده‌اند

»سعيد معيدفر« جامعه‌شناس و استاد بازنشسته دانشگاه تهران درباره اعتصاب و اعتراض بازاريان تهران و معقولانه‌ترين شيوه مواجهه ساختار حکمروايي با مردم معترض گفت: نبايد اجازه داد کار به جايي برسد که تنها راه حل مشکلات مردم، حضور در خيابان و اعتراض باشد. اما مشکلات فراواني که طي دهه‌ها و حتي در سال‌هاي اخير انباشته شده، موجب شکل‌گيري توده‌اي از مسائل و مشکلات اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي در کشور شده است. انسان‌ها زماني تن به نظم مي‌دهند که از طريق آن امورشان اداره شوداو به مقوله‌اي در حوزه نظريه‌هاي جامعه‌شناسي اشاره کرد و افزود: انسان‌ها زماني تن به نظم مي‌دهند و حاضرند در چارچوب يک نظم اجتماعي و اخلاقي زندگي کنند که نظم مذکور بتواند امور آن‌ها را اداره کرده و زندگي‌شان را دچار آشفتگي نکند. انسان‌ها تن به جامعه مي‌دهند و زيست اجتماعي را مي‌پذيرند، تا از اين طريق بتوانند آورده بيشتري داشته باشند. انسان‌ها براي بهره‌مندي بيشتر از امکانات موجود، به يک نظم اجتماعي و سياسي تن داده‌اند. اين نظم نوعي ميثاق است و اگر يک سوي آن دچار خدشه شود، پايبندي مردم به آن با چالش مواجه مي‌شود.«
از مردم نمي‌توان انتظار تحمل مشکلات را داشت
اين جامعه‌شناس با اشاره به مشکلات معيشتي مردم، بحران در روابط خانوادگي، محروميت جوانان از داشتن آينده‌اي مثبت و دلزدگي آن‌ها از حقوق طبيعي خود مانند ازدواج، ادامه داد: اين معضلات نشان مي‌دهد که جامعه به‌درستي کار نمي‌کند و حال خوبي ندارد. نحوه مديريت کشور مردم را در وضعيت بدي قرار داده و شهروندان شاهد اضمحلال خودشان هستند. از چنين مردمي نمي‌توان انتظار تحمل مشکلات را داشت. حقيقت آن است که اگر شرايط کنوني ايران در حوزه‌هاي اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي و سياسي در هر جامعه ديگري وجود داشت، آن جامعه احتمالاً با فروپاشي مواجه مي‌شد؛ اما مردم ايران با سطح بالايي از تحمل، مانع از ازهم‌گسيختگي جامعه شده‌اند.«
مردم به آخرين توان خود رسيده‌اند
معيدفر اعتراضات را نشان‌دهنده اين موضوع دانست که مردم به آخرين توان خود رسيده‌اند، افزود: حالا بايد با افرادي که به چنين مرحله‌اي رسيده‌اند، چه برخوردي کرد؟ اگر مطالبات مردم از سر زياده‌خواهي بود شايد به محض ورود نيروهاي بازدارنده، از خواسته‌هاي خود مي‌گذشتند. اما وقتي فشارهاي زندگي به سطحي مي‌رسد که بخشي از جامعه احساس بن‌بست کامل مي‌کند، روشن است که نمي‌توان صرفاً با برخورد قهري انتظار سکوت داشت. اگر براي حل ريشه‌اي مشکلات مردم چاره‌اي انديشيده نشود، تداوم اين وضعيت ممکن است با پيامدهاي جدي همراه شود.
شرايط خطير و خطرناک است
اين استاد بازنشسته دانشگاه شرايط موجود را بسيار خطير و خطرناک توصيف کرد و افزود: مردم ضربه‌هاي هولناکي خورده‌اند، سايه جنگ بر سر آن‌هاست، وضعيت اقتصادي‌شان آشفته است، هر روز با بحران‌هاي جديد و گراني شديد مواجه‌اند و از هيچ‌سو احساس خوبي دريافت نمي‌کنند.انسان مي‌خواهد از مواهب زندگي استفاده کند اما وقتي نمي‌تواند چه انگيزه‌اي براي پايبندي به اين نظم باقي مي‌ماند؟ به باور وي ساختار سياسي کشور بايد به اين نتيجه برسد که کشور در وضعيت بسيار خطرناکي قرار دارد و ادامه اين سياست‌ها ممکن نيست. اين سياست‌ها نه‌تنها کشور را نجات نمي‌دهد، بلکه ممکن است پيامدهاي پرهزينه‌اي براي کشور به همراه داشته باشد. ساختار حکمروايي بهتر است تغيير استراتژي داده و سياست‌هاي خود را اصلاح کند و ضمن پذيرش اشتباهات، قول دهد که وضعيت را با کمک خود مردم و انديشمندان کشور تغيير مي‌دهد.
ساختار سياسي کشور دو راه بيشتر ندارد
به گزارش آراز آذربايجان به نقل از ايلنا، معيدفر معتقد است که تا وقتي به جامعه اميد داده نشود، مردم آرام نخواهند گرفت: رواداري با مردم به صورت موقت و اينکه بگويند چند روز مردم در خيابان خشم خود را تخليه کنند و ما هم کاري به کار آن‌ها نداريم، کارساز نيست، زيرا شرايط اقتصاد بازار براي مردم غيرقابل تحمل شده است. بنابراين ساختار سياسي کشور در مواجهه با معترضان دغدغه‌مند دو راه بيشتر ندارد: »پذيرش خطير بودن شرايط و تغيير سياست‌ها و آرام کردن مردم« يا »برخورد قهري و رسيدن به مرحله بعد.«