شاعر فطرت و طبيعت ارشد ابراهيمي کهريز

به گزارش آراز آذربايجان،اين نکوداشت بيستمين مراسم تجليل از شاعران و نويسندگان زنده و در حال حياتشان بود از سال 1396 با عنوان کلي» گؤروش« (ديدار) شروع شده و اکنون »گؤروش 20« در تجليل از ارشد ابراهيم برپا گرديد.
نگاه به زندگي و فعاليت شاعر
ارشد ابراهيمي کهريز، متخلص به»انزل اوغلو« شاعر توانمند آذربايجان غربي، در پانزدهم تيرماه سال 1341 در روستاي »کهريز« از بخش انزل شهرستان اروميه چشم به جهان گشود. او سومين فرزند خانواده‌ي پرجمعيت پدرش جناب حاج »محمدعلي ابراهيمي« و مادرش شادروان بانو »عاليه سليمي¬آذر« بود. او دوران کودکي و نوجواني خود را در همان ديار سپري کرد. تحصيلات ابتدايي را در زادگاه خويش، روستاي کهريز و دوره¬ي راهنمايي را در بخش قوشچي گذراند. با وجود علاقه فراوان به تحصيل، به دليل شرايط دشوار زندگي آن زمان، امکان ادامه تحصيل نيافت و پس از پايان مقطع راهنمايي به کار کشاورزي در روستاي خود مشغول شد.
ذوق و قريحه شعري ابراهيمي در نتيجه مطالعه مستمر و پيگير دواوين شعراي گذشته و معاصر، از سال 1363 شکوفا شد و نخستين سروده‌هاي خويش را در همان سال‌ها سرود. در ادامه مسير هنري و ادبي خود، سال‌ها نزد شاعر برجسته آذربايجان، مرحوم حاج عبدالرحمن طيار قولنجي، ملقب و متخلص به »دده کاتب«، بهره‌مند شد.ابراهيمي در ادامه فعاليت ادبي خود از سال 1365 به عرصه ادبيات پا گذاشت و به انجمنهاي شعري اروميه راه يافت و مسير حرفه‌اي خود را در محافل ادبي و کانون عاشيقهاي حوزه هنري انقلاب اسلامي آذربايجان دنبال کرد و تاکنون در اين مسير به فعاليت‌هاي ادبي و فرهنگي ادامه مي‌دهد. علاوه بر آن طي سال‌هاي گذشته در برنامه‌هاي تلويزيوني و راديويي صدا و سيماي مرکز آذربايجان غربي هم به عنوان شاعر مهمان دعوت شده و در کنار آن در بسياري از مراسم‌هاي هنري و ادبي شهر اروميه حضوري پررنگ و فعال داشته است.
ثمره سالها تلاش‌ ادبي او در عرصه شعر، انتشار دو مجموعه شعر ترکي با عنوان »گُل دوز اولاق« و »ائليم گؤزلدي« (به ترتيب سال 1400 و 1402 انتشارات ياز، اروميه) است؛ در آثار و اشعار ابراهيمي کهريز مضامين اجتماعي، انقلابي، ديني، اخلاقي، وطني، ملي و عارفانه در قالبهاي هجايي موج مي زند. مجموعه شعر سوم شاعر هم در راه انتشار است.
ارشد ابراهيمي از جمله شاعراني است که با پشتکار، عشق به ادبيات و پايبندي به هويت فرهنگي و زباني خويش، جايگاهي ويژه در شعر معاصر آذربايجان و ايران يافته و همچنان به خلق آثار تازه و تأثيرگذار ادامه مي‌دهد.
گفتني است ثمره زندگي مشترک و مهرآميز ارشد ابراهيمي کهريز و بانو »مهري يعقوبي حماملاري« چهار فرزند ارجمند است: مهران، الميرا، عاطفه و مهدي.
ارشد ابراهيمي کهريز علاوه بر هنر شعر و مهارت زراعت و باغداري و کار و انس با طبيعت زيبا، به هنر انسان بودن هم آراسته است، انساني آرام، فکور، صبور، خوش مشرب، خيرخواه ديگران و اخلاق محور و خداباور است، بي شک اين گوهر هنر به مراتب برتر و والاتر از همه هنرهاست و در کمتر هنرمندي جمع مي شود.با آرزوي توفيقات روزافزون و سلامت و عافيت براي استاد انزل¬اوغلو؛ پايان سخن، شعري از اين شاعر ارجمند:
وطن اوغلو
بسم¬الله ديليمده اليمده توفنگ
ميداني دوشمنه ائيله¬ميشم تنگ
مئشه¬ده اسلانام دريادا نهنگ
اومودوم آللاها بئلي باغلي¬يام
وطن سربازي يام وطن اوغلويام
***
ياشاسين ايرانيم، آذربايجانيم
جسدده جانيمدي، داماردا قانيم
اوچ رنگ بايراغينا واردي ايمانيم
نه قدر عؤمروم وار جاني ساغلي¬يام
وطن سربازي¬يام وطن اوغلويام
***
منه هم آتادي، هم ننه
دئميشم دئييرم دئيه جم گينه
افتخار ائيله¬رم گؤزل وطنه
آرزوم بودور دوشمنلري داغلي¬يام
وطن سربازي يام وطن اوغلويام
***
»انزل اوغلو« منه جاندي وطنيم
وطن¬دي شوکتيم، وطندي شآنيم
وطنه قورباندي حياتيم منيم
قهرمان يوردوما من کوراوغلويام
وطن سربازي¬يام، وطن اوغلويام
ارشد ابراهيمي کهريز (انزل اوغلو)