اجازه ندهيد گراني افسارگسيخته گريبان مردم را بگيرد

آن‌چه اکنون بيش از هر زماني لازم و واجب است، حفظ وحدت و آرامش جامعه است. دشمن با جنگ رواني گسترده سعي در ايجاد نگراني در مردم نسبت به تامين نيازهاي خود دارد. دولت به رغم شرايط جنگي با اتخاذ روش‌ها و تدابير منطقي از جمله يارانه و کاهش تعرفه مواد غذايي اصلي مانند گوشت و برنج بازار را کنترل کرده است، اما در اين بين آن‌چه بايد به اجرا گذاشته شود، نظارت جدي‌تر از هر زمان و متناسب با شرايط جنگي است. گشتي در بازارهاي تهران از شمال بازار تجريش تا مرکز شهر بازارهاي مولوي و انبار نفت نشان مي‌دهد که کمبودي دربازار نيست و اتفاقاً فراواني است که مي‌تواند بخشي از آن ناشي از کاهش قدرت خريد مردم در برابر روند افزايش لحظه‌اي قيمت‌ها باشد. انتظار بود يارانه دولتي بتواند کمکي به اقتصاد خانواده‌ها باشد اما! فقط افزايش قيمت يکي دو قلم کالا مانند لبنيات و تخم مرغ آنقدر بود که آن‌را بي‌اثر کرد و دست مردم هم‌چنان به اغلب مواد غذايي اصلي مانند گوشت و مرغ و حتي برنج نمي‌رسد.
فرصت‌طلبي به بهانه‌هايي مانند خريد مواد اوليه از بازار آزاد در بحث نان و فرآورده‌هاي آردي و افزايش بي‌رويه و غيرمنطقي قيمت، اگر اين‌طور که شروع شده ادامه پيدا کند و به يک روال تبديل شود، بي‌ترديد موضوع قيمت‌ها و گراني را وارد فاز امنيتي خواهد کرد.
يکي از فروشگاه‌هاي بزرگ و معروف غرب تهران که تا دو هفته پيش يک قرص نان لواش را مطابق قيمت مقرر به 1400 تومان مي‌فروخت، حالا نان را با همان وزن و اندازه به 3200 تومان مي‌فروشد با اين توجيه که آرد آزاد و غير يارانه‌اي استفاده مي‌کند. ايرادي به اين کار نيست، اين فروشگاه مشتري خاصي خود را دارد ولي نگراني از اين است که اين کار الگوي ديگران شود و دولت هم در گذشته نشان داده که بدش نمي‌آيد زير عناويني مانند آزاد پز، از حجم يارانه نان بکاهد. بعيد مي‌دانم دولت مردي در اين شرايط ريسک حذف و يا حتي کاهش يارانه نان را بپذيرد، نان، سيب زميني و پياز و چند قلم کالاي ديگر، در ادبيات استراتژيک »مواد غذايي سياسي« خوانده مي‌شوند و ايران هم چه قبل و چه بعد از انقلاب آثار سياسي کمبود و گراني اين مواد را تجربه کرده و شاهد بوده است.
مساله ديگري که در بحث قيمت‌ها مورد توجه است، حذف تخفيف از روي خيلي اقلام غذايي در فروشگاه‌هاي مشهور به زنجيره‌اي / تخفيفي است و اگر تخفيف ضعيفي هم گذاشته شود، روي کالايي خاص از برندهاي کم اقبال و يا موادي است که خريداران، کمتر بضاعت خريد آن‌را دارند و يا ترجيح مي‌دهند چيزي بخرند که قُوتي در وعده‌هاي ناهار و شام شود.
در يک‌سال گذشته لبنيات رسماً سه بار افزايش قيمت يافته و حالا قيمت به حدي بالا رفته است که هر چقدر هم تخفيف بدهند، دست مشتري به آن نمي‌رسد.
تخفيف‌هاي فروشگاهي بطور معمول روي قيمت مصرف‌کننده است که با افزايش پي‌درپي آن، اين‌جا هم مشتري ضرر مي‌کند و تخفيفي بي‌معني است مگر تخفيف روي قيمت تمام شده داده شود که توليدکننده مدعي ضرر مي‌شود! عدم درج قيمت کالا روي قفسه‌هاي فروشگاهي هم شايد از نگاه فروشگاه‌داران دلايل و توضيحاتي داشته باشد، ولي هر چه باشد يکي‌ از آنها، استفاده از غفلت مشتري در انتخاب کالا از ميان چند برند و قيمت است. عدم درج قيمت اگر چه کم شده، ولي هم‌چنان مثل فراواني کالاهاي تقلبي و يا تقلب در وزن مسأله است.
به گزارش آرازآذربايجان به نقل از خبرآنلاين، همه اينها نشانه‌هايي جدي براي مسئولان ذيربط است که بر بازار و فروشگاهها بيشتر نظارت کنند و اجازه ندهند شرايط جنگي بهانه‌اي بر تحميل فشارهاي بيشتر بر مردم شود.