چه_کسی نان کودکان زباله‌ گرد را جای سخت تراز زیر سنگ_گذاشته است

چه_کسی نان کودکان زباله‌ گرد را جای سخت تراز زیر سنگ_گذاشته است

گروه اجتماعی: عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی و مجری طرح مطالعاتی زباله گردی صنعت زباله‌گردی را پرسود دانست و با بیان اینکه ثروت زیادی در حوزه پسماند جابه‌جا می‌شود اظهارکرد: افرادی که به عنوان زباله‌گرد کار می‌کنند عمدتا مرد هستند، با انواع بیماری‌ها مواجهند و درآمد روزانه آنان بین ۵۰ تا ۸۰ هزار تومان است.
پروین ، پیمانکاران، شهرداری، زباله گردها، ‌ صاحبان صنایع و شهروندان را پنج عنصر زباله گردی برشمرد و گفت: زباله گردی رسمی و غیررسمی وجود دارد و زباله گردها جلو صحنه هستند و در پشت صحنه مسائلی است که شاید ما از آنها خبر نداریم؛ شغل زباله گردی پرمخاطره است و انواع مشکلات بهداشتی و روانی برای فرد ایجاد می شود.
وی زباله گردها را از جمله بی خانمانان توصیف کرد و با بیان اینکه امروز این دسته از افراد زیادند، برخی رانندگان تاکسی‌های اینترنتی، معتادان و افرادی که ماشین خواب هستند و جذب مشاغل غیررسمی می شوند را از دسته این افراد برشمرد.
این استاد دانشگاه تاکید کرد: این افراد تلاش می کنند حقوق خود را از جامعه پس بگیرند و عمدتا مهاجر هستند و با انواع سختی ها مواجه می‌شوند.
پروین با بیان اینکه جهان رسمی، بی‌خانمانان را پس زده است، گفت: آنان برای بقا در خیابان‌ها می‌جنگند.
وی زباله‌گردی را صنعتی پرسود دانست و با بیان اینکه ثروت زیادی در حوزه پسماند جابه‌جا می‌شود اظهارکرد: افرادی که به عنوان زباله‌گرد کار می‌کنند عمدتا مرد هستند، با انواع بیماری‌ها مواجهند و درآمد روزانه آنان نیز بین ۵۰تا ۸۰هزار تومان است.
عضو هیات علمی دانشگاه علامه طباطبایی تاکید کرد:‌ طبق قانون پسماند حضور این افراد در جامعه غیرقانونی و ممنوع است اما پیمانکاران از آنان استفاده می‌کنند.
وی گفت:‌ امروز نهادهای قانونگذار این افراد را درک نمی‌کنند و در بده بستان‌های سیاسی کسی به دنبال راه حلی برای آنان نیست.
فاطمه خاوری، فعال مدنی حوزه کودکان کار با تاکید بر این مساله که تابعیت کودکان کار نباید مورد توجه قرار گیرد و مسئولان باید همه کودکان کار و به ویژه آنهایی که در حوزه زباله کار می کنند را پوشش دهد، گفت: قانون باید تمامی کودکان فارغ از افغانی و ایرانی بودن را حمایت کند.
مدیر مدرسه کودکان جویندگان دانش در منطقه ۵ شهرداری تهران که کودکان زباله گرد در آن تحصیل می کنند نیز در این نشست گفت: هفت هزار و ۵۰۰ کودک در این مدرسه آموزش و مهارت دیده اند و اغلب آنان کودکان بازمانده از تحصیل و مشغول به کار بودند.
خاوری اظهار کرد:‌ این کودکان اغلب از نظر هویتی دارای مشکلاتی هستند؛ کودکانی هستند که بهترین روزهای عمر خود را در کار زباله گردی مشغول هستند و آینده خود را برای یافتن یک لقمه نان در سطل زباله می‌ریزند.
وی ادامه داد: ابتدا موضوع زباله گردی برای جمع آوری وسایلِ قابل استفاده بود اما بعدها با اجرای طرح‌های بازیافت این موضوع به شغل تبدیل شد.
این فعال مدنی با بیان اینکه کودکان از تحصیل بازمانده در محل نگهداری زباله ها زندگی می کنند، اظهار داشت: آمار غیررسمی از حضور ۴۷۰۰ کودک زباله گرد خبر می دهد که ۴۰ درصد آنان تنها نان آور خانه هستند و بین ۱۰ تا ۱۵ سال سن دارند.
وی استفاده از کودکان برای زباله گردی را به منظور فرار از قانون دانست و گفت: در کجای جهان موضوع زباله گردی به این صورت مدیریت می‌شود؟
خاوری در ادامه بر ضرورت آموزش و آگاهی‌دهی در حوزه زباله گردی تأکید کرد و گفت: سازمان‌های مردم نهاد و اداره‌هایی که در این حوزه فعالیت می کنند، می توانند موضوع زباله گردان و فعالیت کودکان در این حوزه را ساماندهی کنند.
خالد کریمی، جامعه شناس و پژوهشگر شهری نیز سخنران دیگری بود که در این جلسه از مشاهدات عینی خود در فرآیند پژوهشی که برای مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران انجام داده بود گزارش داد.
کریمی گفت:‌ موضوع پیمانکاران پسماند پیچیده است؛ گاهی برخی از آنان ماهانه پنج میلیون تومان می دهند تا در منطقه ای بگردند و زباله جمع کنند.
وی افزود: وقتی افراد از کودکی به این کار مشغول هستند در بزرگسالی هم آن را ادامه می دهند و کم کم کامیون می خرند و خودشان پیمانکار می‌شوند.
کریمی با بیان اینکه اغلب افرادی که در این حوزه هستند، ترک تحصیل کرده اند، گفت:‌ افراد در این حوزه بدون داشتن مهارت کار انجام می دهند و پول خوبی به دست می آورند و این موضوع موجب می شود که اغلب ترک تحصیل کنند، بدون اینکه هیچ آینده ای داشته باشند.
به گفته وی بسیار از افرادی که در این حوزه کار می کنند، دارای مشکلات و بیماری های خاصی هستند.
وی با اشاره به پیمانکاران حوزه پسماند اظهار کرد:‌ فردی را می شناسم که پیمانکار این حوزه و دندانپزشک است که خانه سالمندان نیز دارد اما در این حوزه پیمانکاری می‌کند.
این جامعه شناس، زباله گردی را به زندگی ماهی‌ها تشبیه کرد و گفت:‌ در این زندگی، ‌ماهی کوچک توسط ماهی بزرگ تر خورده می شود و این چرخه ادامه دارد تا به نهنگ برسیم.
وی در ادامه سخنان خود خاطر نشان کرد:‌ در یک مورد باید بگویم هزینه سالانه شهرداری یک منطقه ۷۰میلیارد تومان است که ماهانه یک پیمانکار، سه میلیارد تومان به شهرداری می دهد و می توان گفت نیمی از هزینه ماهانه شهرداری یک منطقه توسط پیمانکار پسماند تامین می شود.
این کارشناس اجتماعی بر موضوع مشارکت شهروندان در بهبود اوضاع تاکید کرد و گفت: شهروندان باید به نقش خود در حوزه جمع‌آوری پسماند توجه کنند.
علیرضا شریفی فرد، با بیان اینکه آمارهایی که توسط برخی از سخنران ها در این نشست مطرح شد نادرست است، تصریح کرد: برخلاف رقم هایی که گهگاه در این حوزه مطرح می شود تراز چرخه پسماند مثبت نیست و هزینه‌های زیاد درآمدها را کاهش می دهد. وی با بیان اینکه از جمله عارضه‌های کلانشهرهای کشور زباله گردی است، گفت: جوامع دچار عوارض »کالایی شدن زندگی« شده اند و به سمت پول روی آورده اند.
این کارشناس اجتماعی اظهار کرد:‌ وقتی پزشکان ویزیت های مختلفی دریافت می کنند و هنگامی که حتی حوزه آموزش، کالایی می‌شود و اولویت کسب پول و ثروت اندوزی است، ‌ مردم به سمت پول می‌روند و اینجاست که زندگی کالایی می شود.
وی با بیان اینکه امیدوارم هیچ وقت زباله گردی به عنوان شغل شناخته نشود ادامه داد: سازمان غیررسمی زباله گردی قوت گرفته است، تشکیلات آن رشد کرده و هنوز به عنوان یک آسیب شناخته نمی شود که در اینجا باید سایر مراجع برای مقابله با این شکل گیری غیررسمی سازمان زباله گردی وارد میدان شوند.
[email protected]

نوشته شده توسط admin در شنبه, ۲۰ مهر ۱۳۹۸ ساعت ۱:۰۳ ب.ظ

دیدگاه


دو − = 1