جشنواره‌ها خوبند اما گذرا هستند

 رفت‌ و آمد به جزيره سخت است و امکانات محدودي داريم. از کمبود متن و منابع گرفته تا نبود سالن‌هاي حرفه‌اي ولي اين سختي‌ها بود که ما را پخته‌تر کرده. »کُهته« يکي از نمايش‌هاي حال حاضر است که در سالن چهارسو واقع در مجموعه تئاتر شهر روي صحنه رفته. اين اثر با تهيه‌کنندگي اميرحسين شفيعي را عقيل جماعتي نوشته و حسين اسدي کارگرداني آن را به عهده داشته است. جهانشير ياراحمدي، عبد بناري، الهام چناني، علي‌نبي‌پور، ميلاد سعيدي، اميرمحمد شماسي، محمدسعيد محمودپور، دانيال جعفري و دنيا فخار بازيگران اين اثر هستند. از ديگر عوامل آن مي‌توان به روحان امامي (طراح صحنه)، کامبيز معماري (طراح گريم)، الهام چناني (طراح لباس) و فواد وکيلي (عکاس) اشاره کرد.
در خلاصه اين اثر که در چهل و دومين جشنواره بين‌المللي تئاتر فجر عناوين مختلفي کسب کرده، آمده است: چقدر سيت گُفتُم آدم به اين ميوه گند لب نِزَن، اين دختر وصله تِن تو نيست ولي زِدي، فِراموشُم کِردي، عين آب ميون چيت زار«
علي نبي‌پور، بازيگر نقش »کهور« در نمايش »کُهته« درباره جزييات اين کاراکتر گفتگو کرد. نبي‌پور در ابتداي صحبت‌هايش درباره اين اثر گفت: نمايش »کُهته« يک برداشت آزاد از تراژدي معروف »رومئو و ژوليت« است، اما ما آن را به فضاي جنوب کشور آورده‌ايم؛ درواقع بازتابي از همان داستان در بستري بومي.
تلاش براي بومي کردن يک تراژدي معروف خارجي
او افزود: در اين اقتباس تلاش کرده‌ايم به‌ جاي آن روايت کلاسيک غربي، نگاهي بومي‌تر و ملموس‌تر ارائه دهيم. نمايش همچنان يک تراژدي است، اما با تغييراتي که آن را به زندگي امروز و محيط فرهنگي ما نزديک‌تر کرده. او ادامه داد: »کُهته« روايت عشق‌هاي نافرجام است، عشق‌هاي اساطيري؛ از آن نوع عشق‌هايي که عاشق به معشوق خود نمي‌رسد و نکته جالب اين است که تمامي افراد داستان عاشق و ناکام هستند و اين نمايش را جذاب مي‌کند. اين بازيگر درباره کاراکتر خود يعني »کهور« و ويژگي‌هاي آن توضيح داد: شخصاً نقش »کهور« را خيلي دوست دارم؛ نه صرفاً به‌ دليل خوب يا بد بودن او؛ بلکه به‌ دليل عمق شخصيتي‌اش.
بد بودن »کهور« انتخاب خودش نبوده
نبي‌پور ادامه داد: »کهور« شخصيت مثبتي نيست، اما آن‌قدرها هم منفي نيست. در واقع، بد بودنش نتيجه يک‌سري اتفاقات در زندگي‌اش بوده، نه انتخاب خودش. تنها چيزي که از زندگي مي‌خواهد، اين است که دوست‌داشتني باشد؛ ولي اين خواسته هيچ‌وقت برايش محقق نمي‌شود. شايد همين باعث مي‌شود که در نهايت آن قدرها هم از او متنفر نباشيم. او ادامه داد: من لحظات زيادي با او همذات‌پنداري کردم. براي من جالب بود که بر خلاف يک تيپ ساده، اين شخصيت شناسنامه دارد؛ گذشته‌اش در نمايش مطرح مي‌شود، کمبودهايي دارد که مدام در طول نمايش آن‌ها را فرياد مي‌زند، چيزهايي را مي‌خواهد که در اختيارش نيست اما آرزوي آن‌ها را دارد. همه اين‌ها مثل قطعات يک پازل کنار هم قرار گرفتند و شخصيت را براي من کامل کردند.
چالشم خلق و خوي سگ‌گونه نقشم بود
نبي‌پور درباره چالش‌هايي که هنگام خلق اين کاراکتر با آن‌ها رو به رو بوده است، بيان کرد: مهم‌ترين چالش اين بود که »کهور«، در کنار رفتارهاي انساني‌اش، خلق‌وخوي سگ‌گونه‌اي دارد چراکه در کودکي‌اش بيشتر با سگ‌ها بزرگ شده تا با انسان‌ها. ما بايد اين ويژگي حيواني را در حالات مختلف او، از خنديدن گرفته تا جنگيدن و حتي گريه کردن، حفظ مي‌کرديم. او افزود: من براي مدت طولاني بارها صداهاي مختلف سگ‌ها را شنيدم، تمرين کردم، تست گرفتيم تا به صدايي برسم که هم واقعي باشد و هم با کاراکتر هماهنگي داشته باشد.
وي ادامه داد: يکي ديگر از چالش‌هاي نمايش تنهايي »کهور« بود؛ با اينکه فقط در 4يا 5صحنه حضور دارد، بايد حس عميق تنهايي‌اش به‌ خوبي به مخاطب منتقل مي‌شد. در پايان، مرگ او هم قرار بود همين تنهايي و ناکامي را نمايان کند. »کهور« عاشق است، ولي عشقي يک‌طرفه که هرگز به نتيجه نمي‌رسد.
تئاتر جزيره خارک امکاناتش محدود است
بازيگر نمايش »کُهته« در بخش ديگري از صحبت‌هايش، درباره فعاليت در جزيره خارک توضيح داد: خارک براي بسياري از افراد هنوز يک علامت سؤال است. رفت‌ و آمد به جزيره سخت است و امکانات محدودي داريم. از کمبود متن و منابع گرفته تا نبود سالن‌هاي حرفه‌اي ولي اين سختي‌ها بود که ما را پخته‌تر کرده. خيلي از اعضاي فعلي گروه، کار خود را با حسين اسدي شروع کرده‌اند و کم‌کم در جشنواره‌هاي مختلف تجربه کسب کرده‌اند. او ادامه داد: کار کردن در خارک حال‌ و هواي خانوادگي دارد. از انتخاب متن گرفته تا تمرين، طراحي دکور، ساخت صحنه، همه چيز با مشارکت جمعي جلو مي‌رود. ما اين‌ طور شکل گرفتيم و اين صميميت باعث شده، گروه منسجم‌تر و هماهنگ‌تري باشيم.
بازنگري اثر کار مداوم گروه‌مان بود
اين بازيگر در پاسخ به اين سوال که آيا آنچه روي صحنه اجرا مي‌شود همان کُهته‌اي است که در دورخواني‌ها شکل گرفته، گفت: قطعا رويه‌اي به سمت پختگي را طي کرده‌ايم. از روز اول تا حالا، هم نمايش و هم کاراکترها تغييرات مثبتي داشته‌اند. ما در همين يکي دو ماه اخير، ويژگي‌هايي به نقش اضافه کرده‌ايم که قبلاً در تمرين‌ها به آن‌ها فکر نکرده بوديم.
مدام در حال گفت‌وگو و بازنگري هستيم و خوشبختانه نتيجه خوبي گرفته‌ايم.
نبي‌پور درباره دغدغه‌هاي خود به‌ عنوان يک بازيگر تئاتر نيز توضيح داد: من مدت طولاني است که تئاتر کار مي‌کنم و اکثر اجراهايي که داشته‌ايم جشنواره‌اي بوده‌اند؛ اجراهايي که نهايتاً يکي دو روز روي صحنه مي‌روند و بعد تمام مي‌شوند.
او درباره اولويت‌هايش اذعان داشت: دغدغه اصلي ما ديده شدن اين آثاري است که يک گروه براي هرچه بهتر اجرا شدن آن نهايت تلاش خود را کرده‌اند؛ اينکه نمايش اجراهاي عمومي بيشتري داشته باشد، مخاطب پيدا کند و زحماتي که اعضا مي‌کشند، به چشم بيايد.
تئاتر بايد ديده شود تا تاثيرگذار باشد
علي نبي‌پور ادامه داد: جشنواره‌ها خوبند، اما گذرا هستند. تئاتر بايد اجرا شود، ديده شود تا تأثير بگذارد. وقتي فقط به يک اجراي جشنواره‌اي محدود شويم، حتي اگر جايزه هم بگيريم، يک سال بعد کسي يادش نيست. ولي اگر اجراي عمومي داشته باشيم، تأثير کار و تلاشي که پشتش آن نمايش است، باقي مي‌ماند. به گزارش آرازآذربايجان به نقل از ايلنا،اين بازيگر در پايان گفت: اميدوارم اجراهاي پرتماشاگر و پرتکرار نصيب تمامي گروه‌هاي تئاتري، چه ما که از جزيره خارک آمده‌ايم و چه ديگر گروه‌ها شود. تئاتر نيازمند حمايت و ديده شدن است، و ما براي همين تلاش مي‌کنيم.
.Arazazarbaiijan.farhangi@gmail.com