جایگاه ضعیف نوجوانان در رسانه ملی

جایگاه ضعیف نوجوانان در رسانه ملی

گروه اجتماعی : جوانان هم که بسیاری از برنامه‌های تلویزیون و رادیو بر محور آنان ساخته شده و می‌شود؛ همه هم از معضلات و دغدغه‌های آنها می‌گویند در این میان، حق و حقوق نوجوانان گویا به طور کل نادیده انگاشته شده است. گویا معلق مانده‌اند میان کودکان و جوانان. کمترین برنامه‌ها برای آنان و حتی درباره‌شان ساخته می‌شود. این نارسایی بخصوص در سال‌های اخیر مشهود است و بیشتر به چشم می‌آید.
پرسش این است که چرا رسانه ملی در ساخت و تولید برنامه‌هایی مختص نوجوانان، این روزها و با وجود افزایش و تعدد شبکه‌های تلویزیونی و رادیویی، کمترین نشانی می‌شود گرفت از آثار شاخص.
یک کارشناس وتهیه کننده دراین مورد می گوید: تمام آسیب‌ها از زمانی شکل جدی به خود گرفت که تلویزیون با کمبود بودجه مواجه شد و تهیه‌کنندگان مجبور شدند به دنبال اسپانسر و حامی مالی برای برنامه‌ها باشند. محمودی گفت: یک تهیه‌کننده زمانی که فقط با تلویزیون سر و کار دارد و هزینه‌هایش را از این رسانه می‌گیرد، همه فکر و ذکر خود را بر ارتقای کیفیت متمرکز می‌کند اما وقتی که عمده انرژی او صرف پیدا کردن اسپانسر می‌شود دیگر وقت و تمرکزی برای برنامه‌سازی نمی‌ماند.
متاسفانه این روند بسیاری از برنامه‌سازان حوزه کودک و نوجوان را درگیر امور مالی کرده و از دغدغه‌های فرهنگی دورشان کرده است. حاکم شدن این فضای مادی‌گرایی باعث شد که بسیاری از برنامه‌سازانی که دوست نداشتند در این شرایط فعالیت کنند، از دنیای کودکان و نوجوانان در تلویزیون فاصله بگیرند.وقتی تهیه‌کننده بدون دغدغه مالی و فکر کردن به پول و بودجه برنامه می‌سازد، نتیجه کارش چیز دیگری خواهد شد تا این‌که بخواهد در تولید و طراحی یک اثر، نظرات و سلایق سفارش‌دهنده را در نظر بگیرد و اعمال کند.
این تهیه‌کننده کوچ کردن و فاصله گرفتن برنامه‌سازان حوزه کودک و نوجوان از تلویزیون و رادیو را یک آفت دانست و تاکید کرد: اگر این رویکرد تغییر نکند، کسانی وارد حوزه برنامه‌سازی نوجوان می‌شوند که در این حرفه کارشناس نیستند و دغدغه آنها این موضوع نیست.برنامه‌سازی برای نوجوانان در رسانه ملی چه الزامات و شاخصه‌هایی را می‌طلبد و چه شاخصه‌هایی را باید در نظر گرفت تا حاصل کار هم بر دل مخاطب نوجوان بنشیند و هم گامی بردارد در جهت ایفای رسالت اصلی صدا و سیما که همانا آموزش و تعلیم و تربیت است.
اگر سیاست‌گذاران یک اثر متفکر باشند و دارای برنامه‌ریزی و درست بتوانند تصمیم بگیرند و عمل کنند، قادر خواهند بود بخش عمده‌ای از نوجوانان مخاطب خود را جذب کنند. در غیر این صورت، نوجوان امروزی که به شبکه‌های مجازی دسترسی دارد و با حجم انبوهی از داده‌های اطلاعاتی مواجه است، براحتی جلب و جذب تلویزیون نمی‌شود.
ما هنوز هم می‌خواهیم با موسیقی و مجری و متن مانند ۱۵ سال پیش برای مخاطب نوجوان برنامه بسازیم. طبیعی است که نوجوانان با چنین برنامه‌ای ارتباط برقرار نمی‌کنند. نوجوان نیازها و دغدغه‌هایی دارد که اگر رادیو و تلویزیون خودمان آنها را رفع کنند، دیگر نیازی به مراجعه به سایر رسانه‌ها و شبکه‌ها نیست.یک متخصص حقوق کودکان و نوجوانان معتقد است؛ تمام تلویزیون‌های معتبر دنیا، اصل کودک و نوجوان‌محوری را پذیرفته و در سرلوحه کارهای خود قرار داده‌اند؛ البته نه به این معنا که فقط درباره آنها صحبت کنند؛ بلکه به این منظور که در ساخت همه برنامه‌ها کودکان و نوجوانان را در نظر بگیرند.امیرحمزه زینالی نوجوانی را دوره‌ای حساس در زندگی یک انسان ذکر کرد و گفت: نوجوان همزمان با بلوغ وارد یک دنیای جدید می‌شود. دوست دارد آزمون و خطا کند و همه چیز را از طریق تجربه یاد بگیرد و بیاموزد. حس مسئولت‌پذیری او در این دوره رشد کرده و کامل می‌شود. از این منظر است که روان‌شناسان معتقدند اگر این دوره روند عادی‌اش را طی نکند و نوجوان آسیب ببیند، اثراتش را در بزرگسالی نشان خواهد داد. امروزه در کشورهای پیشرفته بودجه کلانی به آموزش نوجوانان اختصاص داده می‌شود، زیرا معتقدند اگر نسل سالمی از لحاظ روحی و جسمی شکل بگیرد، آینده کشور تامین خواهد شد.تفاوت نوجوانان هر دوره با ادوار گذشته بر کسی پوشیده نیست و واضح مبرهن است، بویژه نوجوانان امروزی که ملاک‌ها و ارزش‌هایشان حتی با یک دوره ماقبل خود هم تفاوتی از زمین تا آسمان دارد. این عامل و فاکتور مهمی است که برنامه‌سازان حوزه نوجوان صداوسیما باید به آن توجه کافی و وافی داشته باشند.
زینالی در این رابطه با تاکید بر انطباق رادیو و تلویزیون با جامعه معاصر تصریح کرد: نوجوانان امروزی با گذشتگان تفاوت زیادی دارند. عصر ارتباطات است و نوجوانان امروزی در دو دنیای متفاوت زندگی می‌کنند؛ واقعی و مجازی. رادیو و تلویزیون باید واقعیت‌های اجتماعی و پیامدهای جهانی شدن را بپذیرند و خودشان را با آن تطبیق دهند. در ابتدا باید بپذیرند که نوجوان امروزی همان نوجوان دهه شصتی نیست، سپس یک کار تحقیقاتی انجام دهند که نوجوانان هر دوره دارای چه خصوصیاتی هستند، ضمن آن‌که می‌توانند از پژوهش‌های مراکز علمی و دانشگاهی هم بهره گیرند.
وی جای یک شبکه مخصوص نوجوانان را در میان شبکه‌های تلویزیون خالی ذکر کرد و گفت: نوجوان امروزی برنامه‌های خاص خودش را می‌خواهد و می‌طلبد.برنامه‌ساز همچنین باید اهل تفکر باشد و بتواند ایده طراحی کند. اتفاق‌های ناخوشایندی که در سال‌های اخیر در تلویزیون افتاده ورود کسانی به عنوان تهیه‌کننده است که فقط به علت جذب اسپانسر وارد این عرصه شده‌اند. وی نوجوانان را مهم‌ترین قشری دانست که مخاطب رادیو و تلویزیون هستند و در عین حال تاکید کرد: برنامه‌سازی برای این قشر هم از هر گروه و دسته‌ای مهم‌تر است.
متاسفانه ۱۵ سال است که کاری به‌یادماندنی و قابل توجه برای نوجوانان ساخته نشده. اگر بودجه یک سریال شبانگاهی را که از شبکه‌های مختلف در حال پخش است، در نظر بگیریم. با این مبلغ می‌توان ۲-۳ مجموعه خوب نمایشی برای کودکان و نوجوانان ساختدلیل اصلی ساخته نشدن برنامه‌های خوب برای نوجوانان با وجود داشتن ابزار و نیروهای کارآمد و متخصص، مصرف‌گرایی و تولید آثار ارزان‌قیمت است.

نوشته شده توسط admin در پنجشنبه, ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۴:۴۵ ق.ظ

دیدگاه


7 − = پنج